پژوهشگر علوم اسلامی: آیت الله خامنه ای محبوب جوانان آفریقایی هستند

یک پژوهشگر علوم اسلامی و سخنران مذهبی اهل سودان گفت: در دیدارهایی که با مردم کشورهای مختلف قاره آفریقا بویژه جوانان این کشورها و از جمله جوانان کشورم داشته ام به این نتیجه رسیده ام که آیت الله العظمی خامنه ای از محبوبیت خاصی در میان مردم آفریقا برخوردار است.

دیدار مردم و عشایر شهرستان نورآباد ممسنی استان فارس با مقام معظم رهبری

به گزارش روز سه شنبه ایرنا، "ادریس عبدالقادر عایس" در گفت وگوی با خبرنگار فرهنگی ایرنا اظهار داشت: مردم و بویژه جوانان افریقایی سخنرانی ها و مواضعی را که آیت الله خامنه ای در مقابل غرب به سرکردگی آمریکا اتخاذ می کنند، بطور مرتب پی گیری می کنند.

وی که در سال 1990 میلادی تحث تاثیر فرهنگی که امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی ترویج کردند، به مذهب تشیع گرویده است، خاطرنشان کرد امام خمینی (ره) شخصیت محبوب و برجسته ای بودند که توانستند به سرعت قلب ها و اذهان مردم قاره آفریقا را تسخیر کنند.

وی افزود: زمانی که امام خمینی(ره) انقلاب اسلامی را رهبری و به پیروزی رساند ، مردم در کشورهای آفریقایی که تجربه تلخ جنایات و خیانت های استعمارگران غربی را در حافظه تاریخی خود داشتند ، در یک حالت سردرگمی و عطش به سر می بردند و با شور و هیجان وصف ناپذیری اخبار ایران را پی می گرفتند.

این پژوهشگر علوم اسلامی تصریح کرد به خاطر اینکه ماهیت قیام امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی مشابه قیام امام حسین (ع) بود با استقبال گسترده مردم به ویژه جوانان افریقایی روبرو شد.

وی ادامه داد: امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی ایران به طور قطع بر تجدید حیات اسلام به ویژه در آفریقا تاثیرات عمیقی داشته اند.

وی تاسیس موسسه ها و تشکل هایی مانند "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"و "مجمع جهانی اهل بیت(ع) " را که برای گسترش وحدت در جهان اسلام فعالیت می کنند و تاکنون نقش موثری در ایجاد وحدت میان مسلمانان جهان ایفا کرده اند را از دست آوردهای انقلاب اسلامی ایران دانست.

این پژوهشگر افریقایی علوم اسلامی با اشاره به فتوایی از امام خمینی(ره) که بر اساس آن به خاطر حفظ وحدت می توان از برخی احکام فقهی هم چشم پوشی کرد و پشت سر پیروان سایر مذاهب اسلامی نماز خواند، افزود: برخی از علمای اهل سنت عربستان سعودی هم در همین راستا مواضع سختگیرانه گذشته خود را تعدیل و اصلاح کرده اند.

ادریس عبدالقادر عایس گفت: در زمان حاضر حضرت آیت الله العظمی خامنه ای که انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران را به شایستگی رهبری و هدایت می کنند، به دلیل مواضع ضد استکباری و ضد صهیونیستی شان و شجاعت و استقامتی که در مقابل آمریکا و غرب از خود نشان می دهند، محبوبیت خاصی در میان مردم افریقا پیدا کرده اند.

این روحانی سودانی اخیرا برای شرکت در آیین بیست و یکمین سالگرد ارتحال ملکوتی امام خمینی (ره) به ایران دعوت شده بود.

دسته گل زائد است

یک بار که با آقای بهشتی در مورد برنامه های کانون اصفهان صحبت می کردم در حین گزارش گفتم برای استقبال از سخنرانی که دعوت کرده بودیم با یک دسته گل به فرودگاه رفتیم ولی ایشان نیامد و دسته گل هم روی دست ما ماند. ایشان بر خلاف آنچه مشهور بود آدمی است که به تشریفات اهمیت می دهد گفتند برای کسانی که وقتشان ارزش دارد سفر با هواپیما اسراف و زیاده روی نیست ولی دسته گل بردن ضرورتی ندارد و تشریفات را کم بکنید.

 عادت من این است

سال 59 که شهید بهشتی به خوزستان آمده بود و از دزفول این سفر آغاز می شد. پس از آنکه جلسه ما با ایشان در فرمانداری ساعت یک نیمه شب به پایان رسید به همراه فرزندشان در فرمانداری استراحت کردند.

وقتی خواستم برای ایشان با آن وضعیت شرایط جنگی دو پتو آماده کنم نپذیرفتند و اصرار من راه به جایی نبرد. ایشان به من فرمود: فلانی عادت من این است که از عمامه به جای بالش زیر سر و از عبا به جای پتو استفاده کنم.

جمعه وقت اختصاصی خانواده بود

در برنامه ریزی شخصی پدرم، روز جمعه و وقت جمعه وقت اختصاصی برای منزل بود. روش ایشان این بود که تلفن را می کشیدیم مگر در مواقع ضروری که باید تلفن زده می شد. با ایشان در باغچه منزل علف های هرز را می چیدیم. قبل از انقلاب در سالهای 47 و 52 دو بار به لحاظ خطری که برای خود احساس می کرد با دستور پزشک ناچار شد این حجم بالای کار را به مدت 2 هفته کاملاً‌ قطع و در منزل استراحت کامل کند. پدرم در این مدت ارتباطات بیرونی و رفتن به جلسات بیرون را با تجویز پزشک کاملاً‌ کم کرد چون وضع ایشان به گونه ای شده بود که دستشان قادر به نوشتن نبود.

تندترین جمله ای که گفتند

در قضیه انتخابات آقای بنی صدر به ریاست جمهوری،‌ یکی از سران نهضت آزادی طی مصاحبه ای در تلویزیون گفت: همه ما باید به منزله دسته ای برای چاقو برای رییس جمهور باشیم تا بتواند کارایی داشته باشد. این در حالی بود که قبل از آن از ریاست جمهوری بنی صدر نه تنها شدیداً نگران بودند بلکه این نگرانی را هم اظهار می کردند که اگر بنی صدر رییس جمهوری بشود چه باید بکنیم! وقتی پدرم این مصاحبه را از تلویزیون شنید جمله ای گفت که تندترین جمله ای بود که من در تمام مدت عمرم از ایشان شنیده بودم که از شنیدن آن یکه هم خودم. آن جمله این بود که گفتند نه دیگه، این دیگر دغلی است.

مرد جامعی بود

شهید بهشتی در مقامی بودند که از عهده من بر نمی آید که آن طور که سزاوار مقام ایشان است بتوانم صحبت کنم. شاید حدود چهل سال قبل بنده در قم در زمان آیات بزرگ، آیت ا... بروجردی، آیات قبلی با ایشان کاملاً از نزدیک ارتباط داشتم و ایشان علاوه بر آن مقام تقوا و زهدی که داشت،‌ واقعاً مرد جامعی بود و در این زمان ما ، نسبت به آن خصوصیاتی که ایشان داشت، کم نظیر بود.

 دین باید از سنت و عرف جامعه جدا شود

نکته مهمی که آقای بهشتی بدان تاکید داشت جدایی دین از سنت و عرف جامعه بود. ایشان بر خلاف بعضی که احکام دین را با سنتهای جامعه گره می زنند معتقد بودند اسلام دین خاتمه است لذا می تواند با هر چیز جدید و نوینی که بیاید و با سنت جامعه سازگاری نداشته باشد طرف شود و از آن ابایی نداشته باشد. مثلاً ایشان بر خلاف بسیاری از روحانیون با عبا و عمامه رانندگی می کرد و ماشین او هم مدل خارجی رامیلر بود. در آن دوران در دهه چهل بسیاری معتقد بودند این رفتار چون با عرف جامعه و طبقه روحانی سازگاری ندارد در شأن ایشان نیست ولی آقای بهشتی اعتنایی به این مسائل نمی کردند.

بستن ساعت مچی مرسوم نبود

آقای بهشتی یک ساعت مچی داشت که زنگ می زد و فکر می کنم رنگ آن هم زرد بود. این امر اصلاً در آن زمان بین طلبه ها مرسوم نبود که اولاً ساعت مچی داشته باشند و در ثانی این ساعت شماطه دار هم باشد و زنگ بزند.

با وضو شیر می دادم

مادر شهید بهشتی می گفتند در دوران بارداری فرزندم، روزی یک جزء قرآن می خواندم و احساس آرامشی این قرائت قرآن به من می داد. در موقع شیر دادن هم رو به قبله می نشستم و با وضو ایشان را شیر می دادم و احساس می کردم هر وقت ناراحتی می کرد موقع قرآن خواندن آرامش خاصی پیدا می کرد و به تلاوت من گوش می کرد.

 اگر تلاوت قطع می شد

از ما

منبع:کتاب سیره شهید بهشتی

یست و نهم خرداد سال گذشته كه اكنون درست یك سال از آن می‌گذرد، روزی بسیار تاریخی، حساس و سیاسی بود. یك هفته پس از انتخابات باشكوه ریاست‌جمهوری كه تجلی حضور ملت با مشاركتی بی‌نظیر در تاریخ سیاسی ایران بود، رهبر معظم انقلاب با حضور در نماز جمعه به مسائل و شبهات پیش آمده پس از اعلام نتایج انتخابات پاسخ دادند و گروه‌ها و جناح‌های سیاسی را به حفظ اتحاد و آرامش و رعایت قانون دعوت و از اتخاذ رویكردهای افراطی و «اردوكشی خیابانی» پرهیز دادند تا همه چیز در چارچوب قانون روند طبیعی خودش را طی كند. این روز به اندازه روز انتخابات در تقویم سیاسی ایران از اهمیت و حساسیت ویژه‌ای برخوردار است چرا كه ملاك و معیار كاملی از ولایت‌پذیری و قانونگرایی نخبگان سیاسی ایران به شمار می‌آید.

در این روز كه بسیاری از رسانه‌های خارجی نیز به طور زنده آن را پخش كردند مقام معظم رهبری در نماز جمعه تاریخی خود حجت را بر همه تمام كردند و آنچه را كه می‌بایست گفته شود را فرمودند. اما متاسفانه سران معترضین نخواستند یا نگذاشتند كه بخواهند، یا به هر شكلی كه بود، به ولایت كه اصلی‌ترین ماده قانون اساسی است، گردن ننهادند و به راهی افتادند كه جز خسران و آشوب و درگیری هیچ سرنوشت دیگری در انتظارشان نبود و نیست. این مسئله در حالی اتفاق افتاد كه مهندس موسوی دو ماه قبل از این خطبه‌ها در دانشگاه فردوسی مشهد و در پاسخ به دانشجویی كه از وی پرسید «نظرتان در مورد ولایت فقیه چیست؟» گفته بود: «ما بدون اصل ولایت فقیه در 30 سال گذشته در برابر تهدیدات آسیب‌پذیر بودیم و هر لحظه ممكن بود كه كشور به وضعیت گذشته برگردد. بنابراین باید توجه داشت كه اصل ولایت فقیه ما را در مقابل كودتاها حفظ كرده است.»

مهندس موسوی البته در تكمیل بحث و در همان جا تاكید می‌كند كه: «بنده با اعتقاد به مسئله ولایت فقیه وارد عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری دهم شده‌ام.» (خبرگزاری مهر – 3/2/88 – ساعت: 16:42)

اگر سیاستمداری پس از دو ماه نتواند به حرف و عمل خود پایبند باشد چه انتظاری از او می‌توان داشت؟ کدام درست است هنگامی که ولایت فقیه را می پذیردیا وقتی که نمی پذیرد؟آیا ولایت فقیه تا آنجا خوب است که موافق نظرما باشد؟آیا این انتظار درستی نبود كه مهندس موسوی و دیگر معترضین، به حرمت قانون اساسی كه اصل مهم ولایت فقیه را در خود دارد و موسوی نیز بر اهمیت‌ آن به درستی اذعان كرده بود، دست از اعتراضات خیابانی برمی‌داشتند و طرفداران خود را به حفظ آرامش دعوت می‌كردند؟ موسوی می‌توانست به عوض یك سال اتفاقات ناگوار و ناخوشایند كه به دلیل سركشی در برابر همین اصل رخ داد، یك سال آرامش و مبارزات سیاسی قانونی، همراه با خردگرایی بیشتر و بدون عوارضی همچون كهریزك، روز قدس و روز عاشورا، برای كشور تدارك ببیند.

شهید رجایی در همان آغاز انقلاب گفت: «اگر رهبری چیزی گفت كه حتی خلاف نظر ما بود باید به آن تمكین كنیم و همین مفهوم التزام عملی به ولایت فقیه است.» (نقل به مضمون) و اتفاقا همین انتظاری بود كه از اشخاصی همانند موسوی وجود داشت كه به التزام عملی گردن نهند هر چند اگر نظر آنها را تامین نمی‌كرد. اما او و كروبی مسیری متفاوت اتخاذ كردند، مسیری كه اكنون در هجدهمین بیانیه موسوی رسما و علنا تفاوتی آشكار نه تنها با سال گذشته آنها بلكه با كل مسیری كه تاكنون در زندگی طی كرده‌اند دارد. اگر كسی با این سرعت بتواند گذشته خود را نفی كند چگونه انتظار دارد كه خلقی به او دل ببندند و با او همراه شوند؟

او با اتخاذ مواضع رادیكالی نه تنها باعث حذف خودش شد بلكه بسیاری از مدیران سابق كشور كه از حامیان او بودند و تصور می‌كردند موسوی در چارچوب انقلاب و قانون فعالیت خواهد كرد را نیز رسما وارد حاشیه كرد و آنها را زیر سوال برد، در كنار این جوانان بسیاری به او چشم دوخته بودند و از او انتظار پختگی یك سیاستمدار كهنه‌كار را داشتند كه با درایت سیاست‌ورزی می‌كند و اسیر احساسات و رویاهای غیر واقعی نمی‌شود. او اما پاسخ مناسبی به این انتظارات نداد چرا كه مواضع‌اش نشانی از سیاست‌ورزی در چارچوب قانون نداشت بلكه یك‌سر سویه سیاه‌نمایی را در پیش گرفته بود.

هجدهمین بیانیه موسوی پیش و بیش از آنكه انتقاد به وضعیت موجود از نظر او باشد، نفی كامل هویت و تاریخ خودش را در بر دارد.

او پس از 29 خرداد سال گذشته آرام آرام از انقلاب زاویه گرفت و از نفی انتخابات شروع و اكنون به نفی خود رسیده است.

او اما می‌توانست تاریخ دیگری برای كشور رقم بزند و به جای اینكه رسما رویاروی نظام بایستد و از پوزیسیون به اپوزیسیون تغییر موضع دهد به فعالیت در چارچوب قانون رضایت دهد و بماند. اما تاریخ را اگرها نمی‌سازند، واقعیت‌ها و تصمیمات روشن انسانی است كه مسیر تاریخ را معین می‌كنند. او اكنون در مسیر دیگری قرار گرفته، مسیری نافرجام و بی‌بازگشت. آیا خود او یكسال پیش چنین فرجامی را می‌دید؟

سیدجواد سیدپور

منبع: جهان

دبیرکل بانک مرکزی از ورود اسکناس های 10 هزار تومانی از امروز به بازار خبر داد و گفت: بانک مرکزی فعلا برنامه ای برای جمع آوری ایران چک های 50 هزار تومانی ندارد.

به گزارش خبرنگار مهر، سیدمحمود احمدی امروز در مراسم رونمایی از اسکناس 10 هزار تومانی با بیان اینکه از فردا این اسکناس به بانک ها تحویل داده خواهد شد، گفت: از چند روز آینده نیز اسکناس 10 هزار تومانی در مبادلات مردم مورد استفاده قرار می گیرد.

وی با بیان اینکه هزاران نفر از هنرمندان در تولید اسکناس 10 هزار تومانی دخیل بوده اند، بر ضرورت نگهداری و برخورد مناسب توسط مردم با اسکناس ها و بهبود وضعیت فعلی تاکید و تصریح کرد: هم اکنون 8 میلیارد قطعه اسکناس در دست مردم وجود دارد؛ اما به درستی از آنها نگهداری نمی شود.

احمدی، هزینه های تحمیل شده به بانک مرکزی برای تولید، توزیع، جابجایی و مبادلات اسکناس را بالا ارزیابی کرد و گفت: نحوه نگهداری این اسکناس ها توسط مردم، صدماتی را به پول ملی وارد می آورد.

ادبیرکل بانک مرکزی اظهار داشت: هم اکنون جعل اسکناس در کشور به صورت سازمان یافته وجود ندارد و نمی توان نام جعل اسکناس را بر آن گذاشت. بلکه موارد نادری در این خصوص به بانک مرکزی گزارش می شود. این درحالی است که مردم به دلیل نداشتن اطلاعات لازم، اسکناس های جعلی را رد و بدل می کنند.

وی هزینه تولید سالانه اسکناس در کشور را نزدیک به 30 میلیارد تومان اعلام کرد و افزود: استفاده نامناسب اسکناس در کشور، هم اکنون به صورت فرهنگ درآمده که این امر غیر از هزینه های بالا، وسیله و عاملی برای انتقال میکروب بوده و در کاهش سطح بهداشت عمومی تاثیرگذار است.

دبیرکل بانک مرکزی گفت: از سال 82 به بعد، از لحاظ کاغذ اسکناس بی نیاز شده ایم و بانک مرکزی کاغذ اسکناس را از داخل کشور، تامین می کند.

احمدی در پاسخ به برخی شبهات مربوط به غیر استاندارد بودن کاغذ تولیدی کشور و کاهش مقاومت آن، گفت: کاغذ تولیدی اسکناس در کشور، مطابق با استانداردهای بین المللی و حتی در مواردی بالاتر از آن است، به نحوی که مقاومت فیزیکی آنها در برخی موارد تا 70 درصد بیش از کاغذهای تولیدی سایر کشورها است.

وی در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه ایران چک های 50 هزار تومانی، رضایت مردم را در مبادلات جلب کرده است، گفت: پشت نویسی ایران چک ها در حال حاضر مطرح نیست و در آخرین مرحله ای که این چک پول ها، جمع آوری می شود، توسط فرد ارائه کننده آن پشت نویسی خواهد شد.

این مقام مسئول در بانک مرکزی با بیان اینکه سرانه اسکناس پس از انتشار اسکناس های 5 هزار تومانی، بهبود یافته است خاطرنشان کرد: به نظر می رسد با ورود اسکناس های 10 هزار تومانی، وضعیت بهتر نیز شود، اما هنوز تصمیم گیری قاطعی برای جمع آوری چک پول های 50 هزار تومانی صورت نگرفته است.

وی گفت:10 میلیارد قطعه اسکناس 10 هزار تومانی از فردا تحویل بانک ها خواهد شد و تا پایان سال نیز، 200 میلیارد قطعه اسکناس 10 هزار تومانی در اختیار مردم قرار خواهد گرفت.

اوقات با بركت‏

 حضرت على(ع) در وصیت خود به بستگان و تمام كسانى كه توصیه آن امام بدانها مى‏رسد، فرموده‏اند: «اوصیكما و جمیع ولدى و اهلى و من بلغه كتابى بتقوى اللّه و نظم امركم؛(1) من شما را و تمام فرزندان و خاندانم و كسانى را كه این وصیت نامه به آنان خواهد رسید به پرهیزگارى و نظم امور خودتان وصیت مى‏كنم.»

امام خمینى كه در نسب و سیره، وارث راستین انبیاء و اولیاء بود این دو توصیه امیرالمؤمنین (ع) را به تمام معنا در زندگى فردى،اجتماعى، سیاسى، علمى و آموزشى خود به نحو احسن پیاده كرد و براى تمامى ساعات شبانه روز خویش برنامه‏اى خاص داشت. مطالعه، عبادت، دعا و نیایش، ملاقات‏ها، رسیدگى به امور مسلمانان جهان، استراحت، اوقات فراغت، امور شخصى و خانوادگى، ارتباط با شخصیتها، حالات عاطفى و برخوردهاى خانوادگى همه برنامه ریزى شده و زمانى روشن و معین داشتند و همین استفاده صحیح و اصولى و حساب شده از اوقات موجب گردیده بود كه امام از تمامى لحظه‏هاى عمر پربركت خویش به نحو شایسته‏اى بهره گیرند. حضرت على(ع) فرموده‏اند: «للمتّقى ثلاث علاماتٍ: اخلاص العمل و قصر الامل و اغتنام المهل؛(2) پرهیزگار سه نشان دارد: اخلاص در عمل، كوتاهى در آرزو و بهره گرفتن از فرصت‏هاى پیش آمده.» و نیز آن امام متقین متذكر گردیده‏اند: «الفرصة تمرّ مرّ السّحاب فانتهزوا فرص الخیر؛(3) فرصت همچون ابر مى‏گذرد پس فرصت‏هاى خوب را غنیمت شمارید.» از آنجا كه امام این دستورالعمل‏هاى ارزشمند را نصب العین خویش قرار داد در كار و تلاش هرگز خستگى را ملاقات نمى‏كردند و همواره مى‏كوشیدند تا انبوهى از فعالیت‏ها با نظم و تدبیر و در فرصت‏هاى مقتضى انجام پذیرد، از این جهت هیچ مسئله‏اى را مشكل نمى‏دیدند و تمامى دشوارى‏ها به نظرشان آسان مى‏آمد. كسى نشنیده است كه ایشان بگوید چنان برنامه‏اى دچار صعوبت بوده و نمى‏توان آن را انجام داد البته در برابر مشكلات ضمن اندیشه و تفكر براى گره‏گشایى آنها، با بصیرت كامل به خداوند توكّل داشتند و مدام مى‏گفتند: چیزى نیست ان شاء اللّه بر طرف مى‏گردد.(4)

گام‏هاى منظم‏

امام مقید بودند سرساعت مقرر از بستر خواب یا استراحت بلند شوند و به امور مربوطه رسیدگى كنند. دقت داشتند در وقت معین غذا بخورند یا بخوابند. اگر كارى داشتند یا با فردى قرارى مى‏گذاشتند به هیچ عنوان زمان وعده را به عقب یا جلو نمى‏افكندند. آن قدر دقیق و منظم بودند كه اگر واقعاً بنا بود براى صرف غذا بیایند با پنج دقیقه تأخیر، اهل خانه نگران مى‏شدند و با خود نجوا مى‏نمودند آیا دلیل تأخیر آقا چه بوده است؟ همه بى اختیار چشم‏ها را متوجه اتاق محل اقامت امام مى‏نمودند تا دلیل این دیر كردن را كشف كنند آن وقت مشاهده مى‏نمودند به عنوان نمونه كسى خدمتشان رسیده و سؤالى از ایشان كرده‏اند كه امام براى پاسخگویى لحظاتى با تأخیر رسیده‏اند.(5)

از آن ساعت كه امام از بستر خواب بر مى‏خاستند هیچ وقت بدون آینده نگرى و بى برنامه زندگى نكردند. اطرافیان نیز بر اساس دقت و نظم امام، برنامه‏هاى خود را منظم مى‏نمودند و مى‏دانستند چه موقعى نزد آقا بروند، خود را مهیّا مى‏نمودند كه درست زمان استراحت آقا ایشان را زیارت كنند. به هیچ عنوان اجازه نداشتند هنگام عبادت، مطالعه و امور دیگر به محضر امام بروند. امام در آن موقع مقید بودند حدود بیست دقیقه قدم بزنند و این ورزش را هنگام صبح و عصر انجام مى‏دادند. در این هنگام افراد مى‏توانستند نزد امام بروند سؤالى بكنند، جوابى بشنوند و احوال ایشان را جویا شوند.(6)

پیاده روى و قدم زدن امام مشهور است و از ایّام نوجوانى آن را ترك نكرده‏اند، در دوران جوانى اغلب روزها همراه دوستان قدم زنان به سوى باغ‏هاى اطراف قم مى‏رفتند و ضمن تفریح سالم و نشاط بخش و مشاهده طراوت و سرسبزى طبیعت و شكوفایى گیاهان، با یكدیگر مباحثه مى‏كردند. بیشتر ایام تا بعدازظهر بیرون بودند و از هواى باز و سالم استفاده مى‏نمودند. در ایام جوانى بین طلبه‏ها و دیگر اقشار رواج یافته بود كه حاج آقا روح اللّه هر روز صبح زود بعد از اقامه نماز و تعقیبات تا طلوع آفتاب جنب خانه خود یا در زمین‏هاى پشت باغ مشغول قدم زدن هستند. خانه امام در محله یخچال قاضى قم واقع بود كه در مجاورت آن باغ انار و انجیر قرار داشت.

ایشان پس از كسب اجازه از صاحب باغ در فصول تابستان و زمستان صبح‏ها در این باغ و زمین هموار بعد از آن تا طلوع خورشید قدم مى‏زد.(7)

در قیام 15 خرداد 1342 ه. ش كه امام را مأموران رژیم پهلوى دستگیر نمودند و به تهران بردند ایشان را مدت نوزده روز در محلى نگه داشتند سپس به مدت بیست و چهار ساعت به یك سلول انفرادى انتقال دادند كه خود امام در این باره فرموده‏اند: طول آن اتاق چهار قدم و نیم بود و من طبق روال همه روزه‏ام سه تا نیم ساعت در آنجا قدم زده‏ام و بدین گونه ایشان در چنین فضاى محبوس، كوچك و تاریكى با برنامه ریزى دقیق ورزش خود را چون همیشه انجام دادند و چنین محدودیت و حصرى مانع آن نگردید.(8)

امام در هنگام انجام همین فعالیت به ظاهر جزئى و كم اهمیت چندین كار دیگر را انجام مى‏دادند: به سلامتى خود فكر مى‏كردند، تجدید قوا مى‏نمودند، برخى روزنامه‏ها و جراید را از نظر مى‏گذرانیدند، ذكر مى‏گفتند و براى برخى امور اندیشه نموده و برنامه ریزى مى‏كردند.

یكى از اشخاصى كه در نجف اشرف با امام در ارتباط بود از نظر وضع مزاجى دچار مشكلاتى شد و به كوشش عده‏اى از دوستان براى معالجه به انگلستان رفت. دكتر معالج پس از بررسى‏هاى لازم گفت وى بیمارى خاصى ندارد امّا به دلیل مطالعه زیاد دچار فشار روانى و مغزى زیادى شده و این عارضه بر اندام‏هاى دیگر چون قلب، ریه، كبد، استخوان و... اثر منفى گذاشته است. ذهن و فكر هم استراحت مى‏خواهد و چون این امكان برایش فراهم نگردد كار دیگر اعضاء را دچار اختلال مى‏كند. بهتر است كمتر كار فكرى كنید و هر روز پیاده روى بنمائید. هرچه قدر بیشتر راه بروید، حالتان مساعد شده و سلامتى خود را زودتر باز مى‏یابید. وى مى‏گوید چون به نجف رفتم و این ماجرا را براى امام بیان كردم ایشان نحوه تشخیص پزشك و شیوه درمان او را، تحسین نمودند و گفتند بسیار خوب است چون نظرشان را جویا شدم، پرسیدم آقا شما حاضرید صبح‏ها در خدمتتان باشم و با هم راه برویم؟ فرمودند: كار خوبى است گفتم: پس اجازه مى‏دهید فردا ماشین بیاورم؟ فرمودند صبر كنید فردا به شما مى‏گویم: فردا شب كه خدمتشان رفتم، فرمودند من قدم زدن را آغاز كرده‏ام، پرسیدم كجا؟ جواب دادند: روى پشت منزل محل اقامت و آنجا روزى نیم ساعت پیاده روى مى‏كنم! این ماجرا مربوط به سه دهه قبل است و چون ایشان به پاریس رفتند این روش را قطع نكردند. آیة اللّه اشراقى(ره) گفته است: به آقا گفتیم پلیس فرانسه ناراحت است و نگران آن هستند كه مبادا در هنگام قدم زدن شما نتوانند امنیت لازم را برایتان فراهم سازند. امام فرمودند: آنها به وظیفه خود عمل كنند و من هم كارم را انجام مى‏دهم و دست از برنامه روزانه قدم زدن خود برنداشتند.(9) یكى از نویسندگان معاصر مى‏گوید هنگامى كه امام دچار ناراحتى قلبى شدند و ایشان را از قم به تهران آوردند و در بیمارستان قلب بسترى كردند، روزى امام از پنجره به زمین پوشیده از برف بیمارستان نگریستند و گفتند اگر پزشك اجازه مى‏داد مى‏خواستم قدرى روى این برف‏ها راه بروم. اصرار امام را بر پیاده روى مى‏دانستم ولى چون در سال 1347 ه.ش به نجف رفتم و خدمت ایشان رسیدم مشاهده كردم حیاط خانه ایشان بیش از بیست متر مربع مساحت ندارد چگونه امام در آن فضاى كوچك در چنین هواى گرمى به قدم زدن مى‏پردازد تا آن كه متوجه شدم براى عملى شدن این برنامه از پشت بام استفاده مى‏كنند.(10) البته سقف بام‏هاى نجف به گونه ‏اى ساخته شده كه به خانه‏هاى مجاور راه ندارد، زیرا اطرافش دیوار است. معمولاً برخى دعاها را در اوقاتى كه قدم مى‏زدند مى‏خواندند و لعن و سلام زیارت عاشورا را در این حال زمزمه مى‏نمودند.

منبع پاسدار اسلام >> شماره ( 282 ) نویسنده : غلامرضا گلى زواره‏

پى‏نوشت‏ها:

1. نهج البلاغه، نامه 47.

2. غررالحكم و درالكلم، حدیث 737.

3. نهج البلاغه، حكمت 21.

4. روزنامه اطلاعات، شماره 21745.

5. پابه پاى آفتاب، ج 1، ص 115.

6. مجله سروش، شماره 476.

7. امام خمینى در آیینه خاطره‏ها، على دوانى، ص 56.

8. مجله پاسدار اسلام، شماره 24، آذر 1362، خاطرات محمد بروجردى، ص 61.

9. پابه پاى آفتاب، ج 3، ص 264 - 263.

10. امام خمینى در آینه خاطره‏ها، ص 57 - 56.